
มนจายากิ (แพนเค้กเหลวบนกระทะแบนสไตล์โตเกียว)
อาหาร: อาหารญี่ปุ่น
ภูมิภาค: 東京都
ปริมาณ: 2〜3人分
มนจายากิ (แพนเค้กเหลวบนกระทะแบนสไตล์โตเกียว) เป็นอาหารจานหลักแบบทำกินที่บ้าน. เคล็ดลับคือผัดเครื่องให้น้ำระเหยออกตั้งแต่แรก เพื่อไม่ให้คันดินแตก. ส่วนผสมและขั้นตอนอยู่ด้านล่าง พร้อมหมายเหตุสำหรับการทำที่บ้าน
ส่วนผสม
- กะหล่ำปลี 300 กรัม
- ปลาหมึกแห้งฉีกเส้น 2 ช้อนโต๊ะ
- กุ้งซากุระ (หรือกุ้งแห้ง) 2 ช้อนโต๊ะ
- เทนคาสึ (เศษแป้งเทมปุระ) 3 ช้อนโต๊ะ
- ข้าวโพดกระป๋อง 3 ช้อนโต๊ะ
- ขิงดองสีแดง 1 ช้อนโต๊ะ
- [แป้ง] น้ำ 350 มล.
- [แป้ง] แป้งเค้ก 30 กรัม
- [แป้ง] ผงดาชิญี่ปุ่น 1 ช้อนชา
- [แป้ง] ซอสวูสเตอร์เชอร์ 2 ช้อนโต๊ะ
- [แป้ง] โชยุ 1 ช้อนชา
- น้ำมันพืช 1 ช้อนโต๊ะ
- อาโอโนริ (สาหร่ายเขียวป่น) ตามชอบ
- คัตสึโอะบุชิ (ปลาโอแห้งขูด) ตามชอบ
ขั้นตอน
- สับกะหล่ำปลีหยาบ ๆ ขนาดราว 5 มม. สับขิงดองให้ละเอียด และสะเด็ดน้ำข้าวโพดให้แห้ง
- [แป้ง] ในชามใบใหญ่ผสมน้ำ ผงดาชิ ซอสวูสเตอร์เชอร์ และโชยุ โรยแป้งลงไปแล้วใช้ตะกร้อตีให้ไม่เป็นเม็ด แป้งเหลวเหมือนน้ำก็ใช้ได้
- ใส่กะหล่ำปลี ปลาหมึก กุ้งซากุระ ขิงดอง และข้าวโพดลงในแป้ง คนเร็ว ๆ ส่วนเทนคาสึให้ใส่ก่อนนำไปย่างทันที
- ตั้งเตาย่างไฟฟ้าที่ 230 °C (ไฟแรง) แล้วทาน้ำมัน ตักเฉพาะเครื่องจากชามโดยสะเด็ดน้ำแป้งออก ผัดราว 2–3 นาทีโดยใช้ตะหลิวสองอันสับไปด้วย
- เมื่อกะหล่ำปลีนิ่มแล้ว ดันเครื่องออกไปด้านนอกทำเป็นคันดินรูปโดนัทเส้นผ่านศูนย์กลางราว 20 ซม.
- เทแป้งที่เหลือในชามครึ่งหนึ่งลงตรงกลางคันดิน เมื่อเดือดปุด ๆ และเริ่มข้นจึงเทส่วนที่เหลือลงไป
- เมื่อตรงกลางทั้งหมดเคี่ยวจนข้นเหนียวแล้ว ให้ทลายคันดิน คลุกทั้งหมดให้เข้ากัน แล้วเกลี่ยให้บางเรียบ โรยอาโอโนริและปลาโอแห้ง
- ใช้ตะหลิวเล็ก (ฮากาชิ) กดลงบนกระทะทีละน้อยจากขอบ ให้เกรียมเล็กน้อยแล้วตักกินจากกระทะได้เลย
ให้คะแนนสูตรนี้
หมายเหตุ
เคล็ดลับคือผัดเครื่องให้น้ำระเหยออกตั้งแต่แรก เพื่อไม่ให้คันดินแตก
การเพิ่มเครื่องอย่างเมนไทโกะกับโมจิ ชีส หรือผงกะหรี่ ก็เป็นความสนุกแบบสึกิชิมะ
เกลี่ยให้บางบนกระทะแล้วลิ้มรสทั้งส่วนที่เกรียมกรอบและส่วนที่เหนียวนุ่ม
ถ้าไม่มีเตาย่างไฟฟ้า ใช้กระทะใบใหญ่ก็ได้ โดยใช้ไฟกลางและเติมแป้งทีละน้อย
ที่มาและประวัติ
มนจายากิเป็นรสชาติของย่านเมืองเก่าโตเกียว คือแป้งสาลีผสมน้ำให้เหลวมาก ใส่กะหล่ำปลีสับและเครื่องอื่น ๆ ย่างบนกระทะเหล็ก แล้วใช้ตะหลิวเล็กตักกินจากกระทะโดยตรง
ในยุคขาดแคลนอาหารราวปี 1945–1955 มนจาแบบเรียบง่ายที่มีแค่แป้งละลายน้ำเติมโชยุหรือน้ำเชื่อมเป็นที่ชื่นชอบของเด็ก ๆ ในร้านขนมดากาชิ เมื่อกระดาษและเครื่องเขียนหายาก เด็ก ๆ ก็ใช้แป้งเขียนตัวอักษรบนกระทะเพื่อหัดเขียนและเล่น จึงถูกเรียกว่า "โมจิยากิ" (ย่างตัวอักษร) และว่ากันว่าเพี้ยนมาเป็น "มนจิ" และ "มนจา"
เมื่อเศรษฐกิจเติบโตอย่างรวดเร็ว เครื่องก็อุดมขึ้นด้วยกะหล่ำปลี ข้าวโพด และเทนคาสึ ขณะที่ร้านขนมดากาชิค่อย ๆ หายไป เพื่อรักษารสชาติวัยเด็กไว้ ร้านไม่กี่แห่งในสึกิชิมะ เขตชูโอ จึงเปิดเป็นร้านมนจายากิโดยเฉพาะ และกลายเป็นอาหารที่ผู้ใหญ่กินคู่กับเครื่องดื่ม ปัจจุบันมีร้านมากมายเรียงรายบน "ถนนมนจา" ของสึกิชิมะ