โอยาโกะด้ง (ข้าวหน้าไก่ไข่แบบญี่ปุ่น)

ส่วนผสม

• สะโพกไก่ 1 ชิ้น (ประมาณ 250 กรัม)
• โชยุ (สำหรับหมัก) 1/2 ช้อนชา
• สาเก (สำหรับหมัก) 1/2 ช้อนชา
• หอมใหญ่ 1/2 หัว (100 กรัม)
• ไข่ไก่ 3 ฟอง
• มิตสึบะ (ผักชีญี่ปุ่น) 4–5 ต้น
• น้ำดาชิ 120 มล.
• โชยุ 1 1/2 ช้อนโต๊ะ
• มิริน 1 1/2 ช้อนโต๊ะ
• น้ำตาล 2 ช้อนชา
• ข้าวสวยร้อน 2 ถ้วย (ประมาณ 400 กรัม)

ขั้นตอน

1. เลาะมันและเอ็นส่วนเกินออกจากไก่ เอียงมีดแล่เป็นชิ้นขนาด 2–3 ซม. คลุกเคล้ากับโชยุและสาเกแล้วพักไว้ 5 นาที
2. ผ่าหอมใหญ่ครึ่งตามยาว แล้วซอยตามแนวเส้นใยกว้าง 5 มม. หั่นมิตสึบะยาว 2 ซม. ตอกไข่ใส่ชาม ใช้ตะเกียบคนเพียง 5–6 ครั้งเหมือนตัดไข่ขาว ไม่ต้องให้ไข่แดงกับไข่ขาวเข้ากันสนิท
3. ใส่น้ำดาชิ โชยุ มิริน และน้ำตาลลงในกระทะเล็ก (หรือหม้อโอยาโกะ) ตั้งไฟกลาง เมื่อเดือดใส่หอมใหญ่ต้ม 2 นาที
4. วางไก่ลงโดยไม่ให้ซ้อนกัน ต้ม 4–5 นาที กลับด้านเป็นระยะจนสุกถึงข้างใน น้ำซอสจะงวดลงเล็กน้อยและมีกลิ่นหอมหวาน
5. ขณะที่ซอสเดือดปุด ๆ ให้เทไข่ 2/3 ส่วนวนเป็นวงจากตรงกลางออกด้านนอก ปิดฝาแล้วปรุงด้วยไฟกลางราว 30 วินาที
6. เทไข่ที่เหลือลงไป โรยมิตสึบะ ปิดไฟทันทีแล้วปิดฝาอบไว้ 20–30 วินาที ผิวหน้าควรนุ่มเยิ้มแบบยางมะตูม
7. ตักข้าวใส่ชาม เอียงกระทะให้หน้าไก่ไข่ไถลลงบนข้าว แล้วราดซอสตามชอบ

ที่มาและประวัติ

โอยาโกะด้งคือข้าวหน้าไก่และหอมใหญ่ที่ต้มในน้ำดาชิ โชยุ และมิริน แล้วราดไข่ให้จับตัววางบนข้าว ชื่อนี้มาจากการใช้ทั้งไก่และไข่ หรือ "พ่อแม่" (โอยะ) กับ "ลูก" (โคะ) ร่วมกัน

ต้นกำเนิดมีหลายทฤษฎี ในโตเกียวเล่ากันว่าช่วงกลางสมัยเมจิ ที่ร้านหม้อไฟไก่ชนแห่งหนึ่งในย่านนิงเงียวโจ นิฮงบาชิ มีลูกค้าปิดท้ายสุกี้ยากี้ไก่ด้วยการนำเนื้อและน้ำซอสที่เหลือมาราดไข่แล้วกินกับข้าว เรียกกันว่า "โอยาโกะนิ"

ราวปีเมจิที่ 24 (ค.ศ. 1891) เจ้าของร้านหญิงนำโอยาโกะนิวางบนข้าวเป็นอาหารจานเดียวและขายเป็นเมนูส่งถึงที่ จนเป็นที่นิยมในหมู่พ่อค้าย่านนิฮงบาชิและคาบูโตโจ และว่ากันว่าแพร่หลายไปทั่วประเทศในที่สุด ปัจจุบันเป็นอาหารประจำบ้าน ใส่หอมใหญ่หรือต้นหอมญี่ปุ่น และปรุงไข่ให้สุกตามชอบ