โอกินาว่าโซบะ (บะหมี่น้ำหมูและปลาโอ)

ส่วนผสม

• เส้นโอกินาว่าโซบะ (ต้มแล้ว) 4 ก้อน
• หมูสามชั้น (ทั้งชิ้น) 500 กรัม
• [น้ำเคี่ยวหมูสามชั้น] น้ำต้มหมู 200 มล.
• [น้ำเคี่ยวหมูสามชั้น] โชยุ 3 ช้อนโต๊ะ
• [น้ำเคี่ยวหมูสามชั้น] น้ำตาล 3 ช้อนโต๊ะ
• [น้ำเคี่ยวหมูสามชั้น] อาวาโมริ (หรือสาเก) 2 ช้อนโต๊ะ
• [น้ำซุป] น้ำต้มหมู 1 ลิตร
• [น้ำซุป] น้ำ 800 มล.
• [น้ำซุป] คัตสึโอะบุชิ 30 กรัม
• [น้ำซุป] เกลือ 1 1/2 ช้อนชา
• [น้ำซุป] โชยุสีอ่อน 1 ช้อนโต๊ะ
• คามาโบโกะ (ลูกชิ้นปลาแท่งแบบโอกินาว่าหรือแบบทั่วไป) 8 ชิ้น
• ต้นหอม (ซอย) ตามความเหมาะสม
• ขิงดองสีแดง ตามความเหมาะสม
• โคเรกุสุ (พริกเกาะดองอาวาโมริ) ตามชอบ

ขั้นตอน

1. [ต้มหมู] ใส่หมูสามชั้นทั้งชิ้นลงหม้อ เติมน้ำมาก ๆ (ประมาณ 2 ลิตร) ตั้งไฟแรง เมื่อเดือดช้อนฟองออก แล้วต้มไฟอ่อนราว 1 ชั่วโมง จนตะเกียบเสียบเข้าได้ง่าย
2. ยกหมูขึ้น กรองน้ำต้มแล้วพักให้เย็น ไขมันขาวที่จับตัวบนผิวจะตักออกหรือเหลือไว้บ้างตามชอบ
3. [เคี่ยวหมูสามชั้น] หั่นหมูเป็นชิ้นกว้าง 5–6 ซม. หนา 7 มม. ต้มส่วนผสมน้ำเคี่ยวในหม้อเล็กให้เดือด เรียงหมูลงไป เคี่ยวไฟกลางค่อนอ่อนราว 15 นาที คลุกน้ำเคี่ยวจนหมูเงางาม
4. [น้ำซุป] ต้มน้ำต้มหมู 1 ลิตรกับน้ำให้เดือด ใส่คัตสึโอะบุชิ ต้มไฟอ่อน 5 นาทีแล้วกรอง ปรุงด้วยเกลือและโชยุสีอ่อน ให้ได้รสใสที่ผสานความกลมกล่อมของหมูกับกลิ่นปลาโอ
5. หั่นคามาโบโกะเฉียงหนา 5 มม.
6. ลวกเส้นในน้ำเดือด 30 วินาที–1 นาที สะเด็ดน้ำให้ดีแล้วใส่ชามที่อุ่นไว้
7. ราดน้ำซุปร้อน วางหมูสามชั้น 2–3 ชิ้น คามาโบโกะ ต้นหอม และขิงดอง หยดโคเรกุสุสองสามหยดตามชอบแล้วรับประทาน

ที่มาและประวัติ

โอกินาว่าโซบะคืออาหารประจำของชาวโอกินาว่า เป็นเส้นหนาที่ไม่ใช้แป้งโซบะ แต่ทำจากแป้งสาลีผสมน้ำด่างคันซุย กินกับน้ำซุปหมูและปลาโอ รูปแบบดั้งเดิมคือวางหมูสามชั้นเคี่ยวรสหวานเค็ม คามาโบโกะ ต้นหอม และขิงดอง ส่วนโซกิโซบะที่ใส่ซี่โครงติดกระดูกก็เป็นที่นิยม เส้นและเครื่องจะต่างกันไปตามแต่ละเกาะ เช่น มิยาโกะโซบะของเกาะมิยาโกะ และยาเอยามะโซบะของเกาะอิชิงากิและบริเวณใกล้เคียง

เนื่องจากไม่ใช้แป้งโซบะ ในปี 1976 การติดฉลากว่า "โซบะ" จึงถูกตั้งคำถาม ผู้ผลิตเส้นในท้องถิ่นเจรจาหลายครั้งเพื่อรักษาชื่อนี้ไว้ จนได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในชื่อ "ฮงบะโอกินาว่าโซบะ" (โอกินาว่าโซบะต้นตำรับ) ในวันที่ 17 ตุลาคม วันนี้จึงถูกกำหนดให้เป็น "วันโอกินาว่าโซบะ"

กล่าวกันว่ารากเหง้าของมันคือร้านบะหมี่ที่พ่อครัวชาวจีนเปิดที่นาฮะในช่วงกลางสมัยเมจิ จากนั้นจึงค่อย ๆ พัฒนาเป็นรสชาติที่เข้ากับวิถีชีวิตของโอกินาว่า