Warabi Mochi
Mutfak: Japon
Bölge: 奈良県
Porsiyon: 4人分
Warabi Mochi, ev tipi bir tatlı. Gerçek warabi nişastası (eğrelti kökünden) nadir ve pahalıdır. Malzemeler ve adım adım tarif aşağıda; evde pişirmek için notlar da var.
Malzemeler
- Gerçek warabi nişastası 80 g
- Toz şeker 128 g
- Su 240 ml
- Mizuame (nişasta şurubu) 32 g
- Kinako (tatlı soya unu) yeterince
- Kuromitsu (siyah şeker şurubu) yeterince
Adımlar
- Bir kasede warabi nişastası ile toz şekeri karıştırın. Topakları parmak uçlarınızla ezin.
- Suyu azar azar ekleyerek pürüzsüz olana kadar çırpın. İnce bir süzgeçten geçirip tencereye alın.
- Tencereyi orta-kısık ateşe koyun ve ahşap spatula ile dipten sürekli karıştırın. Aniden koyulaşır; yanmadan hızla yoğurun, tek kütle olunca ateşten alın.
- Hamuru ısıya dayanıklı kaba aktarın ve zaten buhar salan buharda yaklaşık 8 dakika pişirin. Tüm kütle yarı saydam olunca hazırdır.
- Hamuru tencereye geri koyun, mizuame ekleyin ve kısık ateşte 2–3 dakika sıkıca yoğurun. Güçlü esneklik ve yapışkanlık kazanır; parlak, yarı saydam bir hamur olur.
- Soğuk su dolu bir kâsenin üzerinde ıslak kaşıkla lokmalık parçalar alıp soğumaya bırakın. Aşırı soğutmak sertleştirir — artık ısı gidince çıkarıp süzün.
- Servis edin, bol kinako ile kaplayın ve kuromitsu gezdirin.
Bu tarifi puanla
Notlar
Gerçek warabi nişastası (eğrelti kökünden) nadir ve pahalıdır. Marketlerdeki birçok «warabi mochi unu» tatlı patates nişastası vb. ile yapılır; daha beyaz ve yumuşak olur — paketteki su miktarına uyun.
Yoğururken kolay yanar; ahşap spatula ile tencere dibini durmadan kazıyın.
Warabi mochi buzdolabında uzun kalırsa beyazlaşıp sertleşir. En iyisi yapıldığı gün, oda sıcaklığında veya hafif soğuk yenmesidir.
Hamuru kinako serili tepsiye döküp kaplayıp bıçakla da kesebilirsiniz.
Köken ve tarih
Warabi mochi; eğrelti kökü nişastasının (warabi tozu) şeker ve suyla yoğrulup kinako ve kuromitsu ile sunulan Japon tatlısıdır. Esnek, serin lokması yaz ferahlatıcısı olarak sevilir.
Nara uzun süredir warabi mochi ile bilinir; dağ vadilerinde kökler ilkbahardan sonbahara kazılır, ezilir, yıkanır ve nişasta saklanırdı. Efsaneye göre Heian dönemi İmparatoru Daigo bu tatlıyı sever ve «tayū» rütbesi vermiş; bu yüzden bazen «Okatayū» denir.
Köklerden çok az nişasta çıkar, bu yüzden gerçek warabi tozu hâlâ değerlidir. Bu sade ama zahmetli tatlı, Nara hatırası ve çay evi tatlısı olarak da sevilir.